ในยุคที่ความผันผวนทางเศรษฐกิจและวิกฤตการณ์ด้านสิ่งแวดล้อมกลายเป็นโจทย์ใหญ่ของทุกประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งยุทธศาสตร์ของคาซัคสถานในการก้าวขึ้นเป็นผู้นำด้านการบริหารจัดการน้ำ
ในโลกของการแข่งขันที่ดุเดือด การเสนอจัดตั้งองค์การน้ำระหว่างประเทศคือการประกาศความเป็นเจ้าของพื้นที่ในตลาดที่ยังไม่มีเจ้าภาพ นี่คือตัวอย่างของการสร้างสมรภูมิใหม่แทนที่จะเข้าไปแข่งในสมรภูมิเดิมที่มีคนเก่งอยู่เต็มไปหมด
การรวมตัวของ 5 ประเทศในเอเชียกลาง นี่คือพลังทวีคูณ (Multiplier Effect) ที่ทำให้ประเทศขนาดกลางมีน้ำหนักเท่ากับมหาอำนาจ นักธุรกิจไทยรุ่นใหม่ต้องเข้าใจว่าการเติบโตเพียงลำพังมีข้อจำกัดมหาศาล
คาซัคสถานไม่ได้ขายเพียงแค่การแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อม พวกเขาเลือกวางตัวเป็น "ตัวกลาง" ที่พูดคุยได้กับทุกฝ่าย
สิ่งที่นักยุทธศาสตร์คาซัคสถานทำได้อย่างยอดเยี่ยมคือการแปลงปัญหาสิ่งแวดล้อมให้กลายเป็นความต้องการลงทุน ความต้องการไม่ได้เกิดขึ้นเอง แต่เราสามารถสร้างสถานการณ์ที่ทำให้ลูกค้าเห็นความจำเป็นได้
สุดท้ายแล้ว การปรับตัวของนักธุรกิจไทย กรณีศึกษานี้สอนให้เรารู้ว่าอำนาจต่อรองไม่ได้ขึ้นอยู่กับขนาด นักธุรกิจไทยที่จับตาดูความเคลื่อนไหวนี้จะเห็นโอกาสในการขยายตลาดไปยังเอเชียกลาง